Category Archives: lehiaketak

Kartela Txorimalo lehiaketa txikia

Txorimalo lehiaketako irabazleak

Martxoaren 28an, erramu zapatuan, Txorimalo lehiaketaren XXI. edizioa ospatu zen.

Bi taldetan banatuta, 12 urtez azpikoak eta 12 urtez gorakoak, guztira 26 taldek hartu zuten parte.

12 urtez gorakoen artean honakoak izan ziren irabazleak:

1. saria: Mizpirualde egoitza (90€)

2. saria: 3E taldea (60€)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA3.E

 

 

 

 

12 urtez beherakoen artean hauek izan ziren hiru talde sarituak:

Mamimontarrak, beleak eta deabrutxoak.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

 

 

 

Txorimalo guztiek euskararen aldeko lema bat izaten dute eta lema onenaren saria(30€) mutil onenak taldearentzat izan zen lagun artian, beti euskara erdian lemarekin.

Erramu zapatuan ikusgai egon ziren txorimalo guztiak Ibargarai kalean eta orain hauetako batzuk Oxirondoko azokan daude ikusgai.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

XXI. txorimalo lehiaketa

Erramu zapaturaekin  batera, martxoaren 28an, txorimalo lehiaketaren edizio berri bat ospatuko da.

Izen emate epea zabalik dago martxoaren 18ra arte Jarduneko bulegoan (kultur etxean).

Izena emateko, taldearen izena, bertako partaideak eta txorimaloari jarriko zaion euskararen aldeko lema zehaztu beharko dira.

Animatu eta hartu parte!

esku programa 14 traz.fh11

BERGARAKO AMODIOZKO GUTUNEN XXIII. LEHIAKETA

Agur t’erdi:

Azken urteotan bezalaxe, aurten ere, hasiak gara dagoeneko amodiozko gutunen lehiaketaren edizioa berriaren zabalpenarekin. Aurtengoan, amodiozko gutunen XXIII. edizioa ospatuko da .

Aurtengo epaimahai nagusia Urko Egaña bertsolariak, Maite Toledo idazleak, Fran Urias Hesianeko abeslariak eta Amaia Artola iazko irabazleak osatuko dute. Epaimahai nagusiak erabakiko du 1. saria, 2. saria eta bergarar onenaren gutuna.

Epaimahai gaztea aldiz, Ipintza eta Aranzadiko batxilergoko ikasleek osatuko dute. Epaimahai honek 26 urte azpikoen saria erabakiko du.

Bestalde, ahalik eta jende gehienak lehiaketa honetan parte har dezan eta  zabalpena aurrera joan dadin, hemen dituzue azken edizio honetarako oinarriak.

Animatu eta parte hartu, sari ederrak daude eta!!

BERGARAKO AMODIOZKO GUTUNEN XXIII. LEHIAKETA

OINARRIAK

1.- Lehiaketa honetan 2000an edo lehenago jaiotako edozein pertsonak parte har dezake.
2.- Lan guztiak jatorrizkoak, argitaragabeak eta euskaraz idatziak izan beharko dute.
3.- Lanek gutun forma izan beharko dute eta DIN A-4 orritan eskuz zein ordenagailuz idatzita aurkeztu ahal izango dira. Lanen luzera ezin izango da bi orrialde baino gehiagokoa izan.
4.- Posta arruntez bidaltzeko, egilearen datuak kartazal txiki batean sartu (izen abizenak, adina, telefonoa, helbidea), ondoren kartazal txiki hau eta gutuna kartazal handiago batean sartu eta bidali.
Posta elektronikoz bidaltzeko, gutuna fitxategi batean bidaliko da, “gutuna” izenarekin eta egilearen datuak, “egilea” izena duen beste fitxategi batean.
5.- Gutunak honako helbide honetara bidali beharko dira:
Amodiozko Gutunen XXIII. lehiaketa
Jardun Elkartea, Errotalde jauregia z/g
20570 Bergara – Gipuzkoa
posta elektronikoa: amodiozkogutunak@gmail.com
Informazio gehiago:Telf: 943763661-605712465 eta jardunen web orrian (www.jardun.org).
6.- Lanak jasotzeko azken eguna 2015ko urtarrilaren 7a izango da.
7.- Sariak honako hauek izango dira:
• 1. saria: 500 euro
• 2. saria: 250 euro
• Bergarar onenarendako saria: 150 euro (1. edo 2. saria Bergarako norbaitek lortuko balu, bergarar onenarentzako saria hurrengo bergarar onenari emango litzaioke).
• 26 urtetik beherakoen onenari saria: 150 euro. Irakurle gazteek emandako saria (1. edo 2. saria 26 urtetik beherako norbaitek lortuko balu saria hurrengo gazte onenari emango litzaioke).

8.- Sari ematea otsailaren 13an, ostirala, San Balentin egunaren bezperan egingo da, Bergarako kultur etxean, iluntzeko 19:00etan.

9.- Lan guztiak Jardun Elkartearen esku geratuko dira eta osorik zein zatika argitaratzeko aukera izango du, beti ere, egilea zein den garbi adieraziz.

10.- Lehiaketaren epaimahaia literatura eta kultura munduko pertsona ezagunek osatuko dute. Gazteen sarirako epaimahaia berriz, Bergarako ikastetxeetako ikaslez osatua egongo da.

Amodiozko gutunak sari banaketaAmodiozko gutunen lehiaketa- balorazioak eta gutun saridunak

(JARDUN EUSKARA ELKARTEA. Bergara, 2014ko otsailaren 14a)

Partaidetza: 65 gutun. (2469) gutun 22 ediziotan)

Epaimahai nagusia:

Yon Suinaga idazlea, Manex Agirre bertsolaria, Miren Narbaiza musikari eta kantaria eta Iratxe Esnaola iazko irabazlea.

 

Epaimahaiaren iritzi orokorra:

Aurkeztu diren lanen artean umore eta erotismo gutxi egon da. Ezinezko eta izkutuko maitasuna izan da gehien errepikatu den gaia. Sufrimendu batetik idatzitako gutunak. Teknologi berriek ere izan dute euren lekua (facebook…). Azken lerrora arte nori idazten ari diren ez jakitearen teknika ere asko landu da.

Irabazleak:

 

1. SARIA (500 euro)  

 AMAIA ARTOLA ETXEBERRIA (Tolosa)   29 urte

Epaimahaiaren iritzia:

Garapen ona eta ondo idatzitako gutun borbila, perfektua. Oso intimoa eta amodioaren ikuspegi partikularra lantzen duena.

1. SARIA – GUTUNA

 2009ko irailaren 21ean

Laztantxo maite,

Eskutitz hau irakurtzen ari bazara, sentitzen dut. Nahiago nuke irakurri beharrik izango ez bazenu; ezta nik idatzi beharrik ere. Pentsatzen dut zertatik ariko zaren pasatzen. Horregatik idatzi nuen eskutitz hau neurologoanean izan ginen egun hartantxe etxera iristean.

Gustatuko litzaidake zuk ahalik eta gutxien irakurri behar izatea baina, benetan behar duzunean eskura izan ezazu. Nahi nuke une zail eta gogorretan eskutitz hau irakurtzea, izan dadila arnasaldi bat, indar ufada edo olatu bat. Eta bete zaitzala, guztiz agortu aurretik, karga ditzala zure pila eta indarrak. Ondotxo dakizu zuk zer pasa dugun lehendik ere etxe honetan amonarekin, badakizu nola bizi izan naizen urte askoan eta ez nuke nahi inondik inora ere zuk berdina pasatzerik. Ez, zuk ez laztantxo.

Gogoratzen, zenbat ordu pasatzen genituen sukaldeko epelean, amonari kontu egiten, eskolako lanetan, zartagin eta lapikoekin jolasten, kantuan… Gogoratzen, txikia zinenean nola erakutsi zizun amonak puntu egiten? Oraindik hor nonbait gordeta egongo dira zure txikitako orratz eta hariak. Zure izena brodatu zenion aurreko mantala ere, armairuren batean egongo da seguruenik. Akordatzen, zenbat ipuin, kondaira eta istorio kontatzen zizkizuten aitonak eta amonak? Eta nola ikasi zenuen leihotik begiratzen? Zeruak zer esaten zizun, haizearen txistua entzuten, txorien kantua, zuhaitzak nola jantzi eta eranzten ziren, animaliek zer berri zekarten… Gogoratzen, etxeko hiru erreginen erreinuan inor gutxiri uzten geniola sartzen esku hutsik bazetorren? Eta aitonak eta zuk piratetara jolasten zenutenean, bera bastoia eta zu ezpatarekin? Haiek garaiak haiek! Zuk behintzat ttiki, ez ahaztu. Ez ahaztu zer bizi izan dugun, zer izan garen eta geratu oroitzapen goxo eta politenekin. Besteak… ez du merezi burua besteekin alferrik betetzeak.

Barkamena ere eskatu nahi nizuke ttiki, badaezpada. Barkatu buruhauste asko eman badizut, edo lan gehiegi ematen ari banaiz. Barkatu gauetan lorik egiten uzten ez badizut, edo nire gainean egotera behartuta sentitzen bazara. Barkatu etengabe galduta eta noraezean banabil, edo gehiegitan errepikatzen banaiz. Barkatu zutaz fidatzen ez banaiz, gauzak non gorde ditudan, edo zertarako diren gogoratzen ez badut. Barkatu zure izena oroitzen ez badut, edo egunen batean zu ezagutu ez eta nor zaren galdetzera iristen banaiz. Barkatu laztantxo. Baina badakizu ez naizela ni, ez naiz ni iraindu, oihukatu edo jotzen zaituena. Ez naiz ni buruhauste edo lanak ematen dizkizuna. Ez naiz ni lorik egiten uzten ez dizuna, galtzen dena, errepikatzen dena, gauzen bila dena hankaz gora jartzen duena, zure izena ahaztu duena edo ezagutzen ez zaituena. Ez naiz ni; ez da hori zure ama, gaixotasuna da. Bere menpe hartuta nauka eta nahieran narabil txotxongilo baten moduan.

Ez itzazu aintzat hartu tristetzen zaituzten egoerak, mesedez. Oraindik elkarrekin gaude, oraindik zure ama naiz eta zu nire alabatxoa. Horregatik eskatu nahi dizut, gaixotasunak guztiz hartuta ez naukan momentuetan, benetako ama alabak izaten jarrai dezagun. Oraindik banagoelako, oraindik banaizelako eta izaten jarraitu nahi dudalako.

Laztantxo, izugarri maite zaitut, ez inoiz ahaztu.

Bihotzez, zure ama

 

2. SARIA (250 euro)

 DIEGO LEON MANTAS (Barakaldo)  51 urte

 Epaimahaiaren iritzia:

Hunkigarria, sentimenduz betetako gutuna. Betiko maitasunen topikoa errepikatu arren, lehenengo pertsonan idatzitako gutun orijinal eta sinesgarria. Adineko pertsona baten barruan oso ondo pertsonifikatutako gutuna.

 2.SARIA – GUTUNA

 Ixabel maitea:

Dagoeneko 20 egun dira ospitaleko gela bakarti honen barruan sartuta nagoela, ohean etzanda, nire osasun txarreko hainbat gaitzek jota (betiko eta oraingo gaitzak), gupidarik gabe heldu eta bizi guztirako umilduko nautenak. Gaizkiagotze larri baten ostean, nire existentzia goibela akabatzekotan egon zen bihotzeko batek gogorki jo ninduen eta, auzoko Juliak anbulantziari abisua emanda, honaino ekarri ninduten presaka. Andre onbera honekin, laguntza gehien behar izan dudan momentuetan, lagundurik sentitu naiz beti, eta eskertu egiten diot.

Baina orain dela 8 urtetik hona, nire bihotzaren mina oso bestelakoa zen. Bihotza gaizki nuen nire ondotik bat-batean alde egin zenuen egun hotz hartatik, egunsentiko iluntasunean gure logelako ohean erabat geldirik sumatu zintudan une beretik, ezpainak eta begiak ubel, aurpegia eta eskuak zurbil, masaila ukitzean zure hatsaren beroa eta zure bularrean barruko dardararen soinua sentitu ezinik egon nintzenetik.

Orduantxe gaixotu egin zen nire bihotza, eta arima erabat hustu zitzaidan, mundu honetan bizitzeko edo sentitzeko dagoen guztiak mereziko ez balu bezala, zu hemen eta nirekin sentitu eta gozatzeko egongo ez bazara. Ez baitzenidan esan abiatzen lehena izango zinela, ni baino gazteagoa izan arren. Ez baitzenidan jakinarazi nolakoa izango zen niretzako bizitza zu maitatu ahal izan gabe. Eta ez baitzenidan ohartarazi zein gogorra izango zen goizero ohetik jaikitzea aurreko gauetik zurekin egindako planik gabe, egun berria berezi egiteko ideiarik gabe, egunak eta gauak, eta asteak eta hilabeteak, zure ondoan igarotzeko eta nerabeen antzera bizipoza berriztatzeko aukerarik eduki gabe.

Izan ere, ordutik aurrerako neguetan ez ginen joango Mediterraneo aldeko hondartza bakartietara, eta ez ginen gauerdira arte dantzatuko erdi okupatutako hoteletako aretoetan, non gaztaroan ikusi ohi genituen zuri beltzeko filmetako erromantze luze baten protagonistak bezala sentitzen baikinen. Aurrerantzean ez ginen erosketara edo paseora besotik helduta aterako eta, asteburuetan, ez ginen joango bisitan urbanizazioko gure iloben etxera. Eta ez genuen bazkalduko ere, astean behin, hain gustuko genuen Pedroren ostatuan, bai, babarrunen platera bi aldiz betetzen zidaten huraxe.

Baina, denborarekin, zu gabe egotearen pena astunaren zama eramaten ikasi nuen, eta baita hura ahazteko trikimailu batzuk erabiltzen ere, zeinei esker pilula gehiegirik hartu gabe lo egin dezakedan, eguna ordu apaletan eta ordu ez hain txarretan erdibituz, ibilaldi luzeak bakarka eginez etxera erabat nekaturik itzultzeko, neure buruari gezur inozoak esanez goizeko gosaria hartzean, eguerdian gogorik gabe bazkaltzean, edo gaueko afari arinaren hutsean.

Laurogeita lau urterekin ezin dut bizitzarengandik besterik espero zurekin bizi izan dudana baino, Ixabel, ume gorriak ginenetik zahartu arte elkar maitatu genuelako, etengabe. Une on zein latzetan adiskide eta lagun izan ginen. Liskarrean aritzen ginen noizbehinka, bai, baina garaiz esandako “barkatu” bat, ustekabeko irribarre bat edo bat-bateko musu bat nahikoa ziren gauzak berehala bere onera itzultzeko eta bakeak egiteko.

Egoera honetan, ospitaleko gela argitsu honen bakardadean, aginte elektronikoa duen ohean etzanda, aparailu askoren argi txiki distiratsuez eta soinu luze zorrotzez inguraturik, oxigenoaren putz monotonoa eta sueroa eta medikazioa nire zainetaraino tantaka erortzearen marmara entzuten ditudalarik, zer gehiago itxaron dezaket dena lehen bai-lehen bukatu dadin baino, azkenik zurekin bat egitera behingoz joateko?

Eta honexegatik, Ixabel, idazten dizut azken gutun hau, nire amodioaren aitormena, ni zuregana abiatu aurretik iritsiko zaizunaren esperantzarekin. Zain egon nazazun, ez naiz eta atzeratuko. Zure galako jantzirik ederrenak eta gure ezkontza-egunetik gordetzen zenituen zapata zuriak jantzi ditzazun, ilea harribitxizko diademarekin (liluratzen ninduena) lotu dezazun, eta azala lore-esentziarekin (horditzen ninduena) lurrindu dezazun.

Eta horrela apainduta, ederra kanpotik eta maitasunez betea barrutik, beti gogoratu izan zaitudan moduan, eskua begirunez helduko dizut eta dantzara aterako zaitut. Paradisua Hoteleko areto nagusian, Zeruko Orkestrak jotzen duen “Loreen baltsa”k lagundurik, besarkatuko nauzu, musu emango dizut, eta gure erromantzea, orduan bai, beti-betirako izango da. Gaztaroan ikusi ohi genituen zuri beltzeko filmetakoak baino askoz ere hobeagoa, handiagoa.

Beti zurea

Nikanor

BETI-BETIRAKO

 

BERGARAR ONENA   (150 euro)  

UXUE AGIRRE MADARIAGA (Bergara) 20 urte

Epaimahaiaren iritzia:

Amodio estuegia ona ez denaren erabakia adierazten duen gutun ausarta. Barruko sentimenduak adierazteko hizkuntz aberatsa erabiltzen duen gutuna.

BERGARAR ONENA – GUTUNA

Adio, maitte

Ohea huts, airea hotz eta eskutitz deslai hau sarrerako mahaian. Eta ni despedida hitzekin gutun bat hasten. Paradoxa ote? Heure buruari galdezka ariko haiz, ulertu nahian. Labur eta sinple azalduko dinat. Ahalegina behintzat.

Maite haut, Ainhoa. Hezurretaraino, erraietaraino, arimaraino. Beste inor baino gehiago maite haut, neure burua bera baino gehiago maite haut. Baina, hortxe zagon koxka. Ez naun neure buruaren jabe, hireganako maitasun mugagabe honek dominatu egiten nain. Trapuzko txotxongilo bat besterik ez naun hire eskutan. Bazekinat ez dela hori hire asmoa, zoritxarrez, ordea, halaxe dun. Eta nik sokak moztu nahi dizkinat, neure oinetan ibili, neure ahotik hitz egin, neure ekintzen jabe izan. Eta horretarako gai naizenean hire eskua hartu. Eskua hartu, eman, heldu, utzi, askatu. Neure eskua.

Izan ere obsesio bihurtu haiz niretzat. Ez dinat beste ezer buruan. Hi haiz, Ainhoa, nire obsesioa, droga eta bizioa. Heroinomano batek heroinatik behar dinan moduan behar dinat nik hiretik. Ez naun lotsatzen, esan egingo dinat. Ainhomanoa naun. Lehenengo urratsa onartzea izaten omen dun. Hori behintzat egin dinat, orain bigarren pausua zetorren. Distantzia. Aldendu egin behar naun, higandik eta hire mundutik.

Hain nagon errotuta hiri, aberrian sustraiak bota dituena bezalaxe. Eta erbesteratu, desterratu egingo naun borondatez, nahi dinatelako, baina batez ere behar dinatelako nire bihotzaren aberria, nire lekukotasuna, nongotasuna, nire gorputzaren mugetara bueltatzea. Eta hireetatik ateratzea, horregatik erbesteratuko naun atzera ere benetan dagokidan aberrira.

Bazekinat, ez dun ulertzen erraza, errudun sentituko haiz orain agian. Baina, sinetsi egin behar dun. Ez dun higatik. Ez dun hire gorputzeko ezer, ez dun hire azalagatik, ez hire begiengatik, ez hire sabelagatik, ezta biok ezagutzen dinagun txoko ezkutu horregatik ere. Ez dun hire ahoagatik, ez dun hire bizkar gozo, leun eta infinituagatik, ezta hire sabelagatik ere. Ez dun hire usaina, ez dun hire ilea, hire begirada, zerion argia eta bakea. Hire belarria, estaltzen dinan belusezko kapa, hire ahotsa, eta ezta lo hondarrek tatuatzen dizkinaten betazpiak ere. Ez dun hire sugandila mihi zorrotza, hire azalaren umeltasuna, hire musuen leherketa, eztanda. Ez dun hire gorputzeko ezer, ez txinparta bat, ez malko bat, ez xerlo bat, ez hasperen bat. Ez dun horietako ezer, eta dena dun.

Hire azala, hire beroa dun, Ainhoa, bizitzeko behar dinaten airea. Eta nik ez dinat beste inoren ahotik arnastu nahi, neure neuretik baino. Horregatik, maitea, behar dinat higandik askatzea. Hire aldamenean egotea, goizero esnatu eta hire soaren oihartzunari behatzea, gauetan hire arnasaren erritmoan kulunka lokartzea, nahi bat, desio bat izatea besterik gabe. Eta ez behar bat, derrigorra, ezinbestekoa.

Maitasun kontutan irabazle irteten omen dun bihotza, harremana porrotera kondenatuta egonda ere hari egiten zionagu jaramon. Zaurituta, mailatuta, minberatuta bihotza, baina irabazle. Halaxe egon dun nirea. Badun aldatzeko ordua. Badun nigan pentsatzeko garaia. Bihotza bero eta burua hotz izan ditinat orain arte; burua bero eta bihotza hotz izango ditinat hemendik aurrera, sendatu artean bederen. Eta orduan, agian, itzuliko naun hire mundura neure oinetan.

Hartzan muxu hau, Ainhoa, hau bai, hau hirea dun eta.

Ibai

 EPAIMAHAI GAZTEA:

Epaimahai gaztearen iritzia (Bergarako ikasleak):

Maddi Elortza, Karmele Uribesalgo, Maider San Torcuato eta Ane Eraña.

 

IRAKURLE GAZTEEK 26 URTETIK BEHERAKO ONENEI EMANDAKO SARIAK   (150 €)  

 Epaimahaiaren iritzi orokorra:

Orokorrean gutunak onak iruditu zaizkie, nahiz eta gutun batzuen artean maila ezberdintasuna egon. Irabazlea aukeratzeko orduan, erraz heldu dira adostasun batera.

 AINHOA ORTEGA BRETOS (Algorta)   24 urte

Epaimahai gaztearen iritzia:

Erraz irakurtzen den amodiozko gutun hunkigarria. Oso gutun polita eta ondo idatzia.

GAZTE ONENA – GUTUNA

Gabon polit hori,

Abenduaren 14a da, larunbata, gaueko 12:30ak. Gaur ere jendez beteta daude kaleak, tabernak gainezka. Lagunak parrandan gelditu dira, laneko estresa ahazteko edo, batek daki. Baina nik ez daukat gogorik. Ez, gaurkoan ez. Ni etxera noa, poliki, astiro, heltzeko asmorik edukiko ez banu bezala. Zaila zait pausua mantentzea. Zuk ere horrela esaten zenidan, batzuetan kostatzen zaigula hankak lurretik altxatzea. Blokeatuta bezala gelditzen gara horrelakoetan, ez aurrera eta ez atzera. Beste barik, geldi.

Arnasa gogor hartu eta berriz ekin diot bideari. Beroki lodia daramat, txanoa eta eskularruak, zuk oparitutako horiek. Berotsuak dira, baina dardarka nago hala ere. Bai, hotzez dardarka.

Mugikorra atera, kaskoak jarri eta listako lehenengo kanta hasi naiz entzuten, ‘Anek idatzi dit zutaz’ izenburua. Oraindik ere ez dakit kasualitateak existitzen diren, baina nahita eginda dirudi. Gaur bertan hitz egin dit zuri buruz. Azken aldian gure arteko zubi bihurtu dela uste dut. Sinetsi ahal duzu? Zu eta nire arteko zubi. Ez al gara kapazak bata bestearekin hitz egiteko?

Aurrekoan nigatik galdetu zeniola esan zidan. Poztu ninduen, badakizu. Gaurkoan berriz, ez dakit. Bada, neska batekin ateratzen hasi zarela kontatu dit. Mila buelta emango zizkion buruari ezer esan aurretik. Beti bezain zuzen, beti bezain Ane. Momentu egokiaren bila ibili dela esan dit, baina ez dakit horrelakorik ote dagoen benetan.

Egia esan, ez nau harritu. Urtebete igaro da batera ez gaudenetik. 365 egun eduki ditut zu gabe ni naizela ulertzeko. Eta akaso, beste 365 gau zurekin ere ni nintzela ahazteko. Baina ez, gezurra badirudi ere, ez nau harritu, ezta larritu ere. Ez zait zulorik zabaldu tripatik eztarriraino. Ez zait arnasa gelditu, ez naiz ito. Eta ez, ez zait zauririk ireki, ondo itxita daude denak. Badakit, zantzurik utzi ez duela dirudi. Baina dardarka nago hala ere. Zentzugabekoa agian, nork daki.

Azkenean heldu naiz etxera, eta berehala etorri zait txakurra mimo eske. Badakizu zelakoa den, zuri ere berdina egiten zizun. Pijama jantzi eta ohera sartu naiz. Ez dut gaua gehiago luzatu nahi, zertarako? Buelta erdia eman eta orduan konturatu naiz. Badakit zergatik nagoen dardarka. Kantak ere horrela dio, “…nik oindik eskuak hotz ditut, Anek kontatuko dizu…”.

Bai, dardarka nago. Hotz naiz oraindik. Hotz daudelako izarak. Hotz dago ohea, zu bertatik atera zinen egunetik. Hotz daukat gorputza, eta batez ere, hotz bihotza, hotzegi agian.

Orain ere, kaskoak jarri eta listako bigarren kanta hasi naiz entzuten. Kasualitateak kasualitate, horrela dio abestiak, “Zu eta ni ginen infinitua. Eta orain oroitzapen bat zara, nire izaretan bizi dena”.

Begiak itxi, eta galdera bati erantzunik topatu ezinik nabil oraindik. Bada, izan daiteke finitua infinitua?

IMG_5888_content

 

 

 

zapixa

Azken egunak!

Aurtengo jaietako zapiaren marrazki lehiaketan parte hartzeko epea maiatzaren 20an amaitzen da.

Hauek dira lehiaketan prte hartzeko oinarrika:

– Edonork har dezake parte, adin mugarik gabe.
– Marrazkia A4 formatuan aurkeztu behar da, txuri beltzean.
– Nahi beste marrazki aurkeztu daitezke.
– Marrazkiaren gaia: jaiekin lotutakoa.
– Marrazkiarekin batera euskararen aldeko lema labur bat jarri behar da.
– Lanean ez da egilearen daturik jarriko. Egilearen datuak (izen abizenak, adina, telefonoa eta helbidea) kartazal itxi batean sartuko dira eta kartazal hau eta marrazkia, beste kartazal handiago batean sartuko dira. E-mailez bidaliz gero, bi fitxategitan bereiztu: alde batetik marrazkia eta bestetik egilearen datuak
– Lanak aurkezteko azken eguna: maiatzak 20
– Lanak JARDUNeko bulegoan aurkeztu (Errotalde jauregia z/g – kultur etxea) edo jardun@topagunea.com helbidera bidali beharko dira.

– Saria: 60€

– Saria eman gabe gera daiteke, epaimahaikoek horrela erabakitzen badute.

ANIMATU ETA AURKEZTU ZURE MARRAZKIA!

irudia eta lema

Jaietako zapirako marrazki lehiaketa

Herriko jaietako zapiaren irudia lortzeko marrazki lehiaketa antolatu du Jardunek. Lehiaketan parte hartzeko epea maiatzaren 20an amaituko da eta lehiaketako oinarriak jarraian azaltzen ditugu:

– Edonork har dezake parte, adin mugarik gabe.
– Marrazkia A4 formatuan aurkeztu behar da, txuri beltzean.
– Nahi beste marrazki aurkeztu daitezke.
– Marrazkiaren gaia: jaiekin lotutakoa.
– Marrazkiarekin batera euskararen aldeko lema labur bat jarri behar da.
– Lanean ez da egilearen daturik jarriko. Egilearen datuak (izen abizenak, adina, telefonoa eta helbidea) kartazal itxi batean sartuko dira eta kartazal hau eta marrazkia, beste kartazal handiago batean sartuko dira. E-mailez bidaliz gero, bi fitxategitan bereiztu: alde batetik marrazkia eta bestetik egilearen datuak
– Lanak aurkezteko azken eguna: maiatzak 20
– Lanak JARDUNeko bulegoan aurkeztu (Errotalde jauregia z/g – kultur etxea) edo jardun@topagunea.com helbidera bidali beharko dira.

– Saria: 60€

– Saria eman gabe gera daiteke, epaimahaikoek horrela erabakitzen badute.

Animatu eta parte hartu!

 

txorimaloa 2 txikia

Txorimalo Lehiaketa

Urteroko ohiturari jarraituz, aurten ere  txorimalo lehiaketa antolatu dugu.Lehiaketan parte hartzeko oinarriak jarraian ikusi ditzazkezue. Txorimalo guztiak erramu zapatuan Ibargarai kalean egongo dira ikusgai.  Txorimalo onenak eta txorimaloari jarritako euskararen aldeko lema onena sarituko dira.  Animatu eta parte hartu!

Oinarriak:

1)    Nahi duen edonork parte hartu dezake, bakarka nahiz taldeka (gehienez 8 partaide talde bakoitzeko).

2)    Izena ematerakoan egilearen izena edo taldean egina bada taldearen izena  adieraziko da.

3)    Edozein material erabili daiteke baina txorimalo bakoitzak oinarri edo ardatz bat eraman beharko du, lurrean tinko eta zutik egon dadin.

4)    Txorimaloak euskararen aldeko esaldi bat eraman beharko du eta hau, apirilaren 4a baino lehen, Jarduneko bulegoan aurkeztu beharko da.

5)    Lehiaketa 2 taldetan banatuko da:

(a)12 urtetik beherakoak (LH-koak)

(b)12 urtetik aurrera

6)    Lehiaketa 2014ko apirilaren 12an egingo da. Aurkeztutako txorimaloak Ibargarai kalean egongo dira ikusgai, 11:30etatik aurrera. Sari banaketa 13:00etan egingo da.

 7)    Honako sari hauek banatuko  dira taldeen arabera:

(a)Lehenengo 3 talde sarituetako partaide bakoitzari, Bergarako jaietan barraketan ibiltzeko fitxak.

(b)Irabazleentzat 90 euro

Bigarrenentzat 60 euro

                                        Hirugarrenentzat 30 euro

                          * Esaldi onenaren sari berezia: 30 euro

 8)    Izena ematea JARDUNen (Errotalde jauregia, kultur etxea) Bergara. Telefonoa: 943763661 edo 605712469.

9)    Izen emateko azken eguna apirilaren 4a izango da. Oinarriak onartzea beharrezkoa da lehiaketan parte hartzeko. Zalantzaren bat izanez gero, deitu Jardunera.

IMG_5872_content

Amodiozko gutunen lehiaketa- balorazioak eta gutun saridunak

Amodiozko Gutunen

XXII. Lehiaketa

 

(JARDUN EUSKARA ELKARTEA.  Bergara, 2014)

 

·       Partaidetza:  65 gutun. (2469) gutun 22  ediziotan)

 

·       Epaimahai nagusia:

 

Yon Suinaga idazlea, Manex Agirre bertsolaria, Miren Narbaiza musikari eta kantaria eta Iratxe Esnaola iazko irabazlea.

 

·       Epaimahaiaren iritzi orokorra:

 

Aurkeztu diren lanen artean umore eta erotismo gutxi egon da. Ezinezko eta izkutuko maitasuna izan da gehien errepikatu den gaia. Sufrimendu batetik idatzitako gutunak. Teknologi berriek ere izan dute euren lekua (facebook…). Azken lerrora arte nori idazten ari diren ez jakitearen teknika ere asko landu da.

 

·       Irabazleak:

 

 

  1. SARIA (500 euro)  

 

AMAIA ARTOLA ETXEBERRIA (Tolosa)    29 urte

 

Epaimahaiaren iritzia:

 

Garapen ona eta ondo idatzitako gutun borbila, perfektua. Oso intimoa eta amodioaren ikuspegi partikularra lantzen duena.

 

 

1.     SARIA – GUTUNA

 

2009ko irailaren 21ean

Laztantxo maite,

Eskutitz hau irakurtzen ari bazara, sentitzen dut. Nahiago nuke irakurri beharrik izango ez bazenu; ezta nik idatzi beharrik ere. Pentsatzen dut zertatik ariko zaren pasatzen. Horregatik idatzi nuen eskutitz hau neurologoanean izan ginen egun hartantxe etxera iristean.

Gustatuko litzaidake zuk ahalik eta gutxien irakurri behar izatea baina, benetan behar duzunean eskura izan ezazu. Nahi nuke une zail eta gogorretan eskutitz hau irakurtzea, izan dadila arnasaldi bat, indar ufada edo olatu bat. Eta bete zaitzala, guztiz agortu aurretik, karga ditzala zure pila eta indarrak. Ondotxo dakizu zuk zer pasa dugun lehendik ere etxe honetan amonarekin, badakizu nola bizi izan naizen urte askoan eta ez nuke nahi inondik inora ere zuk berdina pasatzerik. Ez, zuk ez laztantxo.

Gogoratzen, zenbat ordu pasatzen genituen sukaldeko epelean, amonari kontu egiten, eskolako lanetan, zartagin eta lapikoekin jolasten, kantuan… Gogoratzen, txikia zinenean nola erakutsi zizun amonak puntu egiten? Oraindik hor nonbait gordeta egongo dira zure txikitako orratz eta hariak. Zure izena brodatu zenion aurreko mantala ere, armairuren batean egongo da seguruenik. Akordatzen, zenbat ipuin, kondaira eta istorio kontatzen zizkizuten aitonak eta amonak? Eta nola ikasi zenuen leihotik begiratzen? Zeruak zer esaten zizun, haizearen txistua entzuten, txorien kantua, zuhaitzak nola jantzi eta eranzten ziren, animaliek zer berri zekarten… Gogoratzen, etxeko hiru erreginen erreinuan inor gutxiri uzten geniola sartzen esku hutsik bazetorren? Eta aitonak eta zuk piratetara jolasten zenutenean, bera bastoia eta zu ezpatarekin? Haiek garaiak haiek! Zuk behintzat ttiki, ez ahaztu. Ez ahaztu zer bizi izan dugun, zer izan garen eta geratu oroitzapen goxo eta politenekin. Besteak… ez du merezi burua besteekin alferrik betetzeak.

Barkamena ere eskatu nahi nizuke ttiki, badaezpada. Barkatu buruhauste asko eman badizut, edo lan gehiegi ematen ari banaiz. Barkatu gauetan lorik egiten uzten ez badizut, edo nire gainean egotera behartuta sentitzen bazara. Barkatu etengabe galduta eta noraezean banabil, edo gehiegitan errepikatzen banaiz. Barkatu zutaz fidatzen ez banaiz, gauzak non gorde ditudan, edo zertarako diren gogoratzen ez badut. Barkatu zure izena oroitzen ez badut, edo egunen batean zu ezagutu ez eta nor zaren galdetzera iristen banaiz. Barkatu laztantxo. Baina badakizu ez naizela ni, ez naiz ni iraindu, oihukatu edo jotzen zaituena. Ez naiz ni buruhauste edo lanak ematen dizkizuna. Ez naiz ni lorik egiten uzten ez dizuna, galtzen dena, errepikatzen dena, gauzen bila dena hankaz gora jartzen duena, zure izena ahaztu duena edo ezagutzen ez zaituena. Ez naiz ni; ez da hori zure ama, gaixotasuna da. Bere menpe hartuta nauka eta nahieran narabil txotxongilo baten moduan. 

Ez itzazu aintzat hartu tristetzen zaituzten egoerak, mesedez. Oraindik elkarrekin gaude, oraindik zure ama naiz eta zu nire alabatxoa. Horregatik eskatu nahi dizut, gaixotasunak guztiz hartuta ez naukan momentuetan, benetako ama alabak izaten jarrai dezagun. Oraindik banagoelako, oraindik banaizelako eta izaten jarraitu nahi dudalako.

         Laztantxo, izugarri maite zaitut, ez inoiz ahaztu.

         Bihotzez, zure ama

 

 

  1. SARIA (250 euro)

 

DIEGO LEON MANTAS (Barakaldo)   51 urte

 

 

Epaimahaiaren iritzia:

 

Hunkigarria, sentimenduz betetako gutuna. Betiko maitasunen topikoa errepikatu arren, lehenengo pertsonan idatzitako gutun orijinal eta sinesgarria. Adineko pertsona baten barruan oso ondo pertsonifikatutako gutuna.

 

2.SARIA – GUTUNA

 

Ixabel maitea:

Dagoeneko 20 egun dira ospitaleko gela bakarti honen barruan sartuta nagoela, ohean etzanda, nire osasun txarreko hainbat gaitzek jota (betiko eta oraingo gaitzak), gupidarik gabe heldu eta bizi guztirako umilduko nautenak. Gaizkiagotze larri baten ostean, nire existentzia goibela akabatzekotan egon zen bihotzeko batek gogorki jo ninduen eta, auzoko Juliak anbulantziari abisua emanda, honaino ekarri ninduten presaka. Andre onbera honekin, laguntza gehien behar izan dudan momentuetan, lagundurik sentitu naiz beti, eta eskertu egiten diot.

Baina orain dela 8 urtetik hona, nire bihotzaren mina oso bestelakoa zen. Bihotza gaizki nuen nire ondotik bat-batean alde egin zenuen egun hotz hartatik, egunsentiko iluntasunean gure logelako ohean erabat geldirik sumatu zintudan une beretik, ezpainak eta begiak ubel, aurpegia eta eskuak zurbil, masaila ukitzean zure hatsaren beroa eta zure bularrean barruko dardararen soinua sentitu ezinik egon nintzenetik.

Orduantxe gaixotu egin zen nire bihotza, eta arima erabat hustu zitzaidan, mundu honetan bizitzeko edo sentitzeko dagoen guztiak mereziko ez balu bezala, zu hemen eta nirekin sentitu eta gozatzeko egongo ez bazara. Ez baitzenidan esan abiatzen lehena izango zinela, ni baino gazteagoa izan arren. Ez baitzenidan jakinarazi nolakoa izango zen niretzako bizitza zu maitatu ahal izan gabe. Eta ez baitzenidan ohartarazi zein gogorra izango zen goizero ohetik jaikitzea aurreko gauetik zurekin egindako planik gabe, egun berria berezi egiteko ideiarik gabe, egunak eta gauak, eta asteak eta hilabeteak, zure ondoan igarotzeko eta nerabeen antzera bizipoza berriztatzeko aukerarik eduki gabe.

Izan ere, ordutik aurrerako neguetan ez ginen joango Mediterraneo aldeko hondartza bakartietara, eta ez ginen gauerdira arte dantzatuko erdi okupatutako hoteletako aretoetan, non gaztaroan ikusi ohi genituen zuri beltzeko filmetako erromantze luze baten protagonistak bezala sentitzen baikinen. Aurrerantzean ez ginen erosketara edo paseora besotik helduta aterako eta, asteburuetan, ez ginen joango bisitan urbanizazioko gure iloben etxera. Eta ez genuen bazkalduko ere, astean behin, hain gustuko genuen Pedroren ostatuan, bai, babarrunen platera bi aldiz betetzen zidaten huraxe.

Baina, denborarekin, zu gabe egotearen pena astunaren zama eramaten ikasi nuen, eta baita hura ahazteko trikimailu batzuk erabiltzen ere, zeinei esker pilula gehiegirik hartu gabe lo egin dezakedan, eguna ordu apaletan eta ordu ez hain txarretan erdibituz, ibilaldi luzeak bakarka eginez etxera erabat nekaturik itzultzeko, neure buruari gezur inozoak esanez goizeko gosaria hartzean, eguerdian gogorik gabe bazkaltzean, edo gaueko afari arinaren hutsean.

Laurogeita lau urterekin ezin dut bizitzarengandik besterik espero zurekin bizi izan dudana baino, Ixabel, ume gorriak ginenetik zahartu arte elkar maitatu genuelako, etengabe. Une on zein latzetan adiskide eta lagun izan ginen. Liskarrean aritzen ginen noizbehinka, bai, baina garaiz esandako “barkatu” bat, ustekabeko irribarre bat edo bat-bateko musu bat nahikoa ziren gauzak berehala bere onera itzultzeko eta bakeak egiteko.

Egoera honetan, ospitaleko gela argitsu honen bakardadean, aginte elektronikoa duen ohean etzanda, aparailu askoren argi txiki distiratsuez eta soinu luze zorrotzez inguraturik, oxigenoaren putz monotonoa eta sueroa eta medikazioa nire zainetaraino tantaka erortzearen marmara entzuten ditudalarik, zer gehiago itxaron dezaket dena lehen bai-lehen bukatu dadin baino, azkenik zurekin bat egitera behingoz joateko?

Eta honexegatik, Ixabel, idazten dizut azken gutun hau, nire amodioaren aitormena, ni zuregana abiatu aurretik iritsiko zaizunaren esperantzarekin. Zain egon nazazun, ez naiz eta atzeratuko. Zure galako jantzirik ederrenak eta gure ezkontza-egunetik gordetzen zenituen zapata zuriak jantzi ditzazun, ilea harribitxizko diademarekin (liluratzen ninduena) lotu dezazun, eta azala lore-esentziarekin (horditzen ninduena) lurrindu dezazun.

Eta horrela apainduta, ederra kanpotik eta maitasunez betea barrutik, beti gogoratu izan zaitudan moduan, eskua begirunez helduko dizut eta dantzara aterako zaitut. Paradisua Hoteleko areto nagusian, Zeruko Orkestrak jotzen duen “Loreen baltsa”k lagundurik, besarkatuko nauzu, musu emango dizut, eta gure erromantzea, orduan bai, beti-betirako izango da. Gaztaroan ikusi ohi genituen zuri beltzeko filmetakoak baino askoz ere hobeagoa, handiagoa.

Beti zurea

Nikanor

BETI-BETIRAKO

 

BERGARAR ONENA   (150 euro)  

 

 UXUE AGIRRE MADARIAGA (Bergara)  20 urte

                                     

Epaimahaiaren iritzia:

 

 

Amodio estuegia ona ez denaren erabakia adierazten duen gutun ausarta. Barruko sentimenduak adierazteko hizkuntz aberatsa erabiltzen duen gutuna.

 

 

BERGARAR ONENA – GUTUNA

 

Adio, maitte

Ohea huts, airea hotz eta eskutitz deslai hau sarrerako mahaian. Eta ni despedida hitzekin gutun bat hasten. Paradoxa ote? Heure buruari galdezka ariko haiz, ulertu nahian. Labur eta sinple azalduko dinat. Ahalegina behintzat.

Maite haut, Ainhoa. Hezurretaraino, erraietaraino, arimaraino. Beste inor baino gehiago maite haut, neure burua bera baino gehiago maite haut. Baina, hortxe zagon koxka. Ez naun neure buruaren jabe, hireganako maitasun mugagabe honek dominatu egiten nain. Trapuzko txotxongilo bat besterik ez naun hire eskutan. Bazekinat ez dela hori hire asmoa, zoritxarrez, ordea, halaxe dun. Eta nik sokak moztu nahi dizkinat, neure oinetan ibili, neure ahotik hitz egin, neure ekintzen jabe izan. Eta horretarako gai naizenean hire eskua hartu. Eskua hartu, eman, heldu, utzi, askatu. Neure eskua.

Izan ere obsesio bihurtu haiz niretzat. Ez dinat beste ezer buruan. Hi haiz, Ainhoa, nire obsesioa, droga eta bizioa. Heroinomano batek heroinatik behar dinan moduan behar dinat nik hiretik. Ez naun lotsatzen, esan egingo dinat. Ainhomanoa naun. Lehenengo urratsa onartzea izaten omen dun. Hori behintzat egin dinat, orain bigarren pausua zetorren. Distantzia. Aldendu egin behar naun, higandik eta hire mundutik.

Hain nagon errotuta hiri, aberrian sustraiak bota dituena bezalaxe. Eta erbesteratu, desterratu egingo naun borondatez, nahi dinatelako, baina batez ere behar dinatelako nire bihotzaren aberria, nire lekukotasuna, nongotasuna, nire gorputzaren mugetara bueltatzea. Eta hireetatik ateratzea, horregatik erbesteratuko naun atzera ere benetan dagokidan aberrira.

Bazekinat, ez dun ulertzen erraza, errudun sentituko haiz orain agian. Baina, sinetsi egin behar dun. Ez dun higatik. Ez dun hire gorputzeko ezer, ez dun hire azalagatik, ez hire begiengatik, ez hire sabelagatik, ezta biok ezagutzen dinagun txoko ezkutu horregatik ere. Ez dun hire ahoagatik, ez dun hire bizkar gozo, leun eta infinituagatik, ezta hire sabelagatik ere. Ez dun hire usaina, ez dun hire ilea, hire begirada, zerion argia eta bakea. Hire belarria, estaltzen dinan belusezko kapa, hire ahotsa, eta ezta lo hondarrek tatuatzen dizkinaten betazpiak ere. Ez dun hire sugandila mihi zorrotza, hire azalaren umeltasuna, hire musuen leherketa, eztanda. Ez dun hire gorputzeko ezer, ez txinparta bat, ez malko bat, ez xerlo bat, ez hasperen bat. Ez dun horietako ezer, eta dena dun.

Hire azala, hire beroa dun, Ainhoa, bizitzeko behar dinaten airea. Eta nik ez dinat beste inoren ahotik arnastu nahi, neure neuretik baino. Horregatik, maitea, behar dinat higandik askatzea. Hire aldamenean egotea, goizero esnatu eta hire soaren oihartzunari behatzea, gauetan hire arnasaren erritmoan kulunka lokartzea, nahi bat, desio bat izatea besterik gabe. Eta ez behar bat, derrigorra, ezinbestekoa.

Maitasun kontutan irabazle irteten omen dun bihotza, harremana porrotera kondenatuta egonda ere hari egiten zionagu jaramon. Zaurituta, mailatuta, minberatuta bihotza, baina irabazle. Halaxe egon dun nirea. Badun aldatzeko ordua. Badun nigan pentsatzeko garaia. Bihotza bero eta burua hotz izan ditinat orain arte; burua bero eta bihotza hotz izango ditinat hemendik aurrera, sendatu artean bederen. Eta orduan, agian, itzuliko naun hire mundura neure oinetan.

Hartzan muxu hau, Ainhoa, hau bai, hau hirea dun eta.

                                                                                                                           Ibai

 

EPAIMAHAI GAZTEA:

Epaimahai gaztearen iritzia (Bergarako ikasleak): 

Maddi Elortza, Karmele Uribesalgo, Maider San Torcuato eta Ane Eraña.

 

 

IRAKURLE GAZTEEK 26 URTETIK BEHERAKO ONENEI  EMANDAKO SARIAK   (150 €)  

 

·       Epaimahaiaren iritzi orokorra:

 

Orokorrean gutunak onak iruditu zaizkie, nahiz eta gutun batzuen artean maila ezberdintasuna egon. Irabazlea aukeratzeko orduan, erraz heldu dira adostasun batera.

 

 

AINHOA ORTEGA BRETOS (Algorta)    24  urte

                                    

Epaimahai gaztearen iritzia:

 

Erraz irakurtzen den amodiozko gutun hunkigarria. Oso gutun polita eta ondo idatzia.

 

GAZTE ONENA – GUTUNA

 

Gabon polit hori,

Abenduaren 14a da, larunbata, gaueko 12:30ak. Gaur ere jendez beteta daude kaleak, tabernak gainezka. Lagunak parrandan gelditu dira, laneko estresa ahazteko edo, batek daki. Baina nik ez daukat gogorik. Ez, gaurkoan ez. Ni etxera noa, poliki, astiro, heltzeko asmorik edukiko ez banu bezala. Zaila zait pausua mantentzea. Zuk ere horrela esaten zenidan, batzuetan kostatzen zaigula hankak lurretik altxatzea. Blokeatuta bezala gelditzen gara horrelakoetan, ez aurrera eta ez atzera. Beste barik, geldi.

Arnasa gogor hartu eta berriz ekin diot bideari. Beroki lodia daramat, txanoa eta eskularruak, zuk oparitutako horiek. Berotsuak dira, baina dardarka nago hala ere. Bai, hotzez dardarka.

Mugikorra atera, kaskoak jarri eta listako lehenengo kanta hasi naiz entzuten, ‘Anek idatzi dit zutaz’ izenburua. Oraindik ere ez dakit kasualitateak existitzen diren, baina nahita eginda dirudi. Gaur bertan hitz egin dit zuri buruz. Azken aldian gure arteko zubi bihurtu dela uste dut. Sinetsi ahal duzu? Zu eta nire arteko zubi. Ez al gara kapazak bata bestearekin hitz egiteko?

Aurrekoan nigatik galdetu zeniola esan zidan. Poztu ninduen, badakizu. Gaurkoan berriz, ez dakit. Bada, neska batekin ateratzen hasi zarela kontatu dit. Mila buelta emango zizkion buruari ezer esan aurretik. Beti bezain zuzen, beti bezain Ane. Momentu egokiaren bila ibili dela esan dit, baina ez dakit horrelakorik ote dagoen benetan.

Egia esan, ez nau harritu. Urtebete igaro da batera ez gaudenetik. 365 egun eduki ditut zu gabe ni naizela ulertzeko. Eta akaso, beste 365 gau zurekin ere ni nintzela ahazteko. Baina ez, gezurra badirudi ere, ez nau harritu, ezta larritu ere. Ez zait zulorik zabaldu tripatik eztarriraino. Ez zait arnasa gelditu, ez naiz ito. Eta ez, ez zait zauririk ireki, ondo itxita daude denak. Badakit, zantzurik utzi ez duela dirudi. Baina dardarka nago hala ere. Zentzugabekoa agian, nork daki.

Azkenean heldu naiz etxera, eta berehala etorri zait txakurra mimo eske. Badakizu zelakoa den, zuri ere berdina egiten zizun. Pijama jantzi eta ohera sartu naiz. Ez dut gaua gehiago luzatu nahi, zertarako? Buelta erdia eman eta orduan konturatu naiz. Badakit zergatik nagoen dardarka. Kantak ere horrela dio, “…nik oindik eskuak hotz ditut, Anek kontatuko dizu…”.

Bai, dardarka nago. Hotz naiz oraindik. Hotz daudelako izarak. Hotz dago ohea, zu bertatik atera zinen egunetik. Hotz daukat gorputza, eta batez ere, hotz bihotza, hotzegi agian.

Orain ere, kaskoak jarri eta listako bigarren kanta hasi naiz entzuten. Kasualitateak kasualitate, horrela dio abestiak, “Zu eta ni ginen infinitua. Eta orain oroitzapen bat zara, nire izaretan bizi dena”.   

Begiak itxi, eta galdera bati erantzunik topatu ezinik nabil oraindik. Bada, izan daiteke finitua infinitua?

 IMG_5888_content

 

 

amodiozko

Amodiozko Gutunen XXII. Lehiaketa

 

 

Lurrikara-dardarek eta zorabio eztandek hustu ditzatela boligrafoak eta kolpatu ordenagailuetako teklatuak. Azken urteotan bezalaxe, aurten ere,  Jardun Euskara Elkarteak amodiozko gutunen  lehiaketa antolatu du. Aurtengoan, amodiozko gutunen XXII.edizioa ospatuko da.

1999an edo lehenago jaiotako guztiek parte hartu ahal izango dute lehiaketan eta gutunak DIN A-4 formatuko orrietan aurkeztu behar dira, eskuz zein ordenagailuz idatzita. Jardunek kultura etxean duen bulegora bidali behar dira lanak –Errotalde Jauregia z/g, 20570 Bergara– edo amodiozkogutunak@gmail.com helbidera.

Eskuorria deskargatzeko klikatu hemen.

Lehiaketaren oinarriak:

  • Lehiaketa honetan 1999an edo lehenago jaiotako edozein pertsonak parte har dezake.
  • Lan guztiak jatorrizkoak, argitaragabeak eta euskaraz idatziak izan beharko dute.
  • Lanek gutun forma izan beharko dute eta DIN A-4 orritan eskuz zein ordenagailuz idatzita aurkeztu ahal izango dira. Lanen luzera ezin izango da bi orrialde baino gehiagokoa izan.
  • Posta arruntez bidaltzeko, egilearen datuak kartazal txiki batean sartu (izen abizenak, adina, telefonoa, helbidea), ondoren kartazal txiki hau eta gutuna kartazal handiago batean sartu eta bidali.Posta elektronikoz bidaltzeko, gutuna fitxategi batean bidaliko da, “gutuna” izenarekin eta egilearen datuak, “egilea” izena duen beste fitxategi batean.
  • Gutunak honako helbide honetara bidali beharko dira

AMODIOZKO GUTUNEN XXII. LEHIAKETA

Jardun Elkartea, Errotalde jauregia z/g

20570 Bergara – Gipuzkoa

Posta elektronikoa: amodiozkogutunak@gmail.com

Informazio gehiago: Telf: 943763661-943760819 eta Jardunen web orrian (www.jardun.org).

  • Lanak jasotzeko azken eguna 2014ko urtarrilaren 7a izango da.
  •  Sariak honako hauek izango dira:

                  – 1. saria: 500 euro.
                  – 2. saria: 250 euro.
                  – Bergarar onenarendako saria: 150 euro (1. edo 2. saria Bergarako norbaitek lortuko balu, bergarar onenarentzako saria hurrengo bergarar onenari emango litzaioke).
                  – 26 urtetik beherakoen onenari saria: 150 euro. Irakurle gazteek emandako saria (1. edo 2. saria 26 urtetik beherako norbaitek lortuko balu saria hurrengo gazte onenari emango litzaioke).

  • Sari ematea otsailaren 14an, ostirala, San Balentin egunean egingo da, Bergarako kultur etxean, iluntzeko 19:00etan.
  • Lan guztiak Jardun Elkartearen esku geratuko dira eta osorik zein zatika argitaratzeko aukera izango du, beti ere, egilea zein den garbi adieraziz.
  •  Lehiaketaren epaimahaia literatura eta kultura munduko pertsona ezagunek osatuko dute. Gazteen sarirako epaimahaia berriz, Bergarako  ikastetxeetako ikaslez osatua egongo da.