Category Archives: kataian

Jaione argazkixa 2

Carpintero#17 “euskara telebista publikoan”

Kataiari jarraituz hemen duzue Jaione Carpinteroren iritzi artikulu interesgarria. Hausnarketarako hainbat puntu jartzen ditu mahai gainean.

 

Nereak botatako galderarekin niri tokatu zait oraingoan kataiari segida ematea. Zelan ikusten dudan nik euskararen egoera telebista publikoan? Galdera potentea, Nerea…

Askok pentsatzen dugu, ni barne, gaur egun daukagun telebista publikoaren euskarazko eskaintza ahula dela. Betiko saioak ditugu, aspergarriak batzuk, “superfizialak” beste batzuk, eta gustuko saio bat aurkitzen dugunean azkar kentzen digute. Hala ere, esan beharra daukat, tartean behin saio on eta interesgarriak ere izaten ditugula.

Askotan entzun diet nire inguruko lagunei eskaintza honetaz kexatzen, niri galdetzen nola litekeen posible. Goazen hausnartzera bada.

Ni bertako ekoiztetxe ezberdinetan egon naiz lanean, gehienetan euskarazko saioak egiten, eta ziurtatzen dizuet, askotan, lan egiteko ditugun baliabideak oso eskasak direla. Normalean lana presaka egiten dugu, denbora gutxi dugulako saioa prestatu eta emisiora joateko. Zergatik? erreza, aurrekontu gutxi dagoelako. ETB1ek ETB3k baino aurrekontu altuxeagoa dauka, biak euskarazko edukiekin. ETB2k, dudarik gabe, aurreko biek baino diru gehiago dauka.

Eta galdetzen egongo zarete ea zergatik den hau posible. Ba oso erreza berriz ere, jendeak ez duelako kontsumitzen. Alegia, asko kexatzen gara baina ez dugu kontsumitzen. Kontsumitzen ez badugu, ez dago dirurik. Dirurik ez badago, aurrekontuak estutzen dira eta baliabideak eskasak bilakatzen dira. Ondorioz, eskaintza ahula da eta berriz ikusleak kexatzen hasiko dira. Kexatu eta Tele5 piztu. Bai bai, horrela da. Datu txiki bat emango dizuet. Aipatutako kate pribatu espainiar honek eskaintzen dituen “entretenimenduzko” saioen audientzia datu altuenak Euskal Autonomia Erkidegoan daude. Horra hor beste hausnarketa bat egiteko ideia.

Penagarria da guzti hau, izan ere zurrunbilo honetatik kaltetuen ateratzen dena euskara bera da. Bultzada bat eman beharko litzaioke euskarari, euskarazko edukiei, aukera eta ideia berriak sortuz. Ikusleak garen unetik euskaraz kontsumitzen jarraitu nahi dugulako, hori bai, eduki duinak. Eta horretarako aldatu beharko litzatekeena ez da soilik aipatu berri dudan ikusleen kontsumitzeko ohitura hori, ez. ETBko nagusien ikuspegia ere guztiz aldatu beharko litzateke. Beraiek dira saio bat aurrera eraman edo atzera botatzea erabakitzen dutenak. Beraiek dira gure inguruko txikienak txikitatik euskarazko edukiak kontsumitzeko ohitura ezartzeko aukera eman edo kentzen dietenak.

Eta berriz esaten dut, oso garrantzitsua da euskarazko edukiak kontsumitzea. Ez soilik telebista publikoak eskaintzen dizkigunak, ez, guztiak. Gure hizkuntzan egiten den kulturaz busti behar gara. Jon “Olivo” zu antzerki munduan ibiltzen zarela, zer egin beharko litzateke euskal kulturaren kontsumoa indartzeko?

nerea-san-miguel-txikia

San Miguel#16 “euskara osasun arloan”

Urte berriak Nerea San Miguel bergarar mediku gaztearen hausnarketa ekarri digu. Jarraian duzue bere artikulua.

Irratitxik osasun mundura salto haundixa emanaz, orainguan neri tokau jat kataiakin jarraitzeko ardura. Benetan kezkatzen dostan eta askotan hausnartu izan doten galdera potolua bota doste txibierroek: Nola bizi dozu euskaldun bezela mediku lanetan aritzia? Mediku gazte eta hasiberri naizenetan, nere ikuspegitxik galdera honi buelta batzuk ematen saiatuko naiz ba!

Baina, nolakua da gaur egun euskararen egoeria osasun arloan? Esan biharra daukat, egoera gazi-gozoa dala. Hau hobeto ulertzeko, nere esperientzia kontatuko dotsuet.

Nere kasuan, 18 urte nintxuala, Euskal Herriko Unibertsitate publikoan medikuntza euskeraz ikastia erabaki neban, hortarako inungo arazorik izango ez nebala pentsauaz. Nahiko hasieratik, bihartuta, ikasgai batzuk gazteleraz jaso bihar izan nintxun eta urtiak aurrera juan ahala, gero eta gehixau tokau jaten erderaz ikastia.

Egoera honi ikasle askok aurka itxia erabaki giñuanian, kalian askotan entzun izan dogun esaldixa entzun biharra izan giñuan behin eta berriz: “Baina, zuk ze nahixau dozu, mediku euskaldun bat ala mediku on bat?” Batak bestiakin zerikusixa eukiko bazeban bezela…

Behin karrera bukatuta eta momentu askotan nere eskubidiak zapalduta izan diala ohartu eta gero, osasun arlo publikuan lanian hastian, hautu argi bat in neban hasieratik: kalidadezko osasun zerbitzu euskaldun bat ematen saiatzia; hau da, mediku ON eta EUSKALDUNA izateko lan eittia.

Izan ere, kalian, etxian edo lanian euskeraz bizitzia erabakitzen dogun bezela, medikuarenera juatian, berarekin hartu-emana gure ama hizkuntzan eittia benetan garrantzitsua dala uste dot. Guztion esku dago herritar ororen oinarrizko eskubide hau bermatzia. Beraz, danok jarraitxu biharko dogu honen alde borrokan! Eguneroko pauso txikixak emanez aldaketa haundixak lortu geinke ta!

Kataiakin jarraitzeko, Jaione Carpinterori botako jat orainguan nere galderia: zela ikusten dozu euskararen egoeria telebista publikuan?

amaia-eta-ainhoa-2

Osa/Narbaiza #15 “Euskalgintza eta feminismoa”

Landerrek botatako galdera potolua onartu giñuan ·”zein harreman egon beharko litzake euskararen aldeko mugimendua eta feminismoaren artian?”, azkenian, ein dogu gure katai propiua! Saiatuko ga ba, uhinetatik hurrengo lerrotan erantzuten:

Lehenengo eta behin, azaldu nahi giñuke nola ulertzen dittugun, bi mugimenduok: Feminismu(ek), gizarte berdinzale eta justuago baten aldeko proposamen, teoria eta praktiken multzua  da, askotariko korrontiak barnebiltzen dittuana; hainbaten pribilegiuak zalantzan jarriz, etengabe birpentsatzen zein berreraikitzen dagona. Euskararen aldeko mugimendua, hizkuntzaren berreskurapen eta normalizaziñorako gizarte mugimendua,  euskalgintzan diharduten talde, elkarte, erakunde sozialetan osatzen eta gorpuzten dana.

Guk, pertsonalki, bi prozesu ezberdin bizi izan dogu bakoitzakin. Eskola garaixan batez be, euskalgintza eta euskerian inguruko erreferentzia ugari jaso izan dittugu, baitta hainbat taldetan parte hartu be. Garai honetan, ezer gutxi entzun giñuan feminismuen inguruan. Urtiak aurrera, tripak aldrebestu eta feminismotik edaten eta ikasten juan ga, baitta irratixan be. Txapa Irratixan bertan,  guk biok (beste lagun batzukin batera), ‘Txibierroak Uluka’ irratsaiua eitten dogu, betaurreko moreak jantzitta eta euskeraz. Mikrofono artian, euskaldun eta emakume moduan libre!

Landerren galderiai helduz, azkenengoz Arrasaten Idurre Eskisabel eta Lorea Agirren hitzaldi baten entzun giñuan Izan zaitezke feminista euskaltzale izan gabe?. Guk Idurre eta Lorean esaldixai buelta emanez: izan al zaitezke matxista euskaltzalea izanda? Bai. Izan be, hainbat izen/hitz generuan arabera banatzen ez dittugun arren, euskara eta euskal hiztunon mundua ez da neutrua, eta patriarkatuak zeharkatzen dau, bestiak bezela. Hau hola, Feminismoak zer ekarri al dau hizkuntzian planora? Eta alderantziz?   Zein harreman sortu leizke bi mugimendu honen artian gaur egun?

Bi borroka honek, bakoitzak bere esparruan, justizia, eskubidiak, sareak… bezalako gaixak lantzen badittue be, lotura gutxi euki dabe. Ez da egon oin arte harreman eta lotura haundirik euskalgintza eta feminismuen artian. Badago baina, zertaz gogoetatu eta ikasi:

Euskera elkartien jardunerako eredu izan leizke mugimendu feminista eta LGBT mugimendua (lesbiana, gay, bisexual eta transexualen mugimendua). Adibidez, mugimendu feministari esker ikasi dogu jabetzea edo ahalduntze kontzeptua eta baliagarrixa ein ahal jaku hizkuntzan eremuan. Gogoratzen 19. Korrika? Euskahaldundu!

Beste adibide bat jartzearren, bertsolaritza, historikoki gizonezkuena izan dan kultur eremua izan da. Agerikua da, gaur be espazio publikuan eta eszenan agertzeko emakumiok dittugun oztopuak. Oztopuei aurre eginez eta arnasgune berrixak sortuz, Zarautzen, bertso eskola feminista sortu zeben hainbat belaunaldixetako emakumiek. Euskerian aldeko mugimenduakin lotura zuzena daukan espazio hau begi berrixekin ikusiz.

Gauza askotan parian jartzia edo konparatzia zaila dan arren, paraleluak izan leizke emakume edo euskal hiztun bezala izan geinken bizipenak. Tankera berekuak izan leizke emakumiok eta euskal hiztunok jasotzen dittugun mezuak eta jarri izan jaun rolak; esan geinke, momentu askotan, euskeriai eta emakumioi, zaintza, etxia, sukaldia eta emoziñuekin lotutako gaixak egokitzen jakula. Baina, emakumiok plazandrak izan nahi dogun bezela, euskeria be plazan nahi dou! Horreaittik, eukikou bazterretatik elkarri laguntzeko eta lan eitteko bidia! Eta batezbe, gehixautan elkar-trukatu bihako giñuzen bakoitzan betaurrekuak, hau da, mundua ikusteko moduak!

Bukatzeko, irratitik, ospitalera salto einaz, Nerea San Miguel medikuari luzatuko dotsagu kataian idazteko gonbita galdera honen bittartez: “Nola bizi dozu euskaldun bezela mediku lanetan aritzia?”

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Juaristi #14 “gurasoen papera”

Lander Juaristiren eskutik hemen dugu ekaineko iritzi artiklua. Landerrek haurren hezkuntza eta hizkuntza kontuetan gurasoen jarrerak duen eraginaz eta garrantziaz egiten du hausnarketa, benetan interesgarria!

Nola ikusten dozu gurasoen jarrera, dana dalakua dala beraien jatorria, haurren hazkuntza eta hezkuntzarekiko? Hizkuntzarekiko noski!

Ostia! ez da batere  gai sinplea! Kate honetan beste hainbati ere tokatuko zaizkio gai konplikatuak eta tira… Andonik eta Lucianak bota zidaten  kataia eta nik heldu, nahiz eta galderaren erantzun garbirik ez eduki.

Hausnartu, galderei bueltak eman…  Horixe egiten dugu Txapa irratiko gurasoak saioan, gurasotasunaren bueltan, gai ezberdinei heltzen saiatu  eta galderak bota, erantzunak baino gehiago… erantzunak konplikatuak baitira!

Etxeko hizkuntzaren transmisioa!

Gurasook edo etxeko nagusienok  ze jarrera daukagun etxeko txikienekiko, ze balore transmititzen ditugun; gure jarrerekin, gure harremantzeko moduekin, gure hitz egiteko moduekin!  Zein hizkuntzetan hitz egiten diegun, zein telebista katai eskaini, zein jolas erakutsi, zein irakurgai ekartzen ditugu etxera, interneteko zein webgune erakutsi, zein irrati entzun etxean, eta ze jarrera transmititu hizkuntzarekiko! Modu kontzientean egiten dugu? Ze mezu transmititzen ditugu nahita eta zein nahi gabe?

Hari ezberdinetatik tira egiteko gaia daukat aurrean, ea  motzean hirutatik tira egiteko gai naizen.

Lehenengo haria.

Andonik eta Lucianak beraien idatzian aipatzen duten moduan etxe bakoitzeko edo familia bakoitzeko testuinguruak asko baldintzatuko du gurasotasuna eta hizkuntzaren arteko harremana. Kataiko azken idatzian herriko etorkinen inguruan hitz egin zuten, Hari horretatik tira egiten saiatuko naiz; Zer gertatzen da euskaratik  urrun dauden familiekin?

Transmisioa beti ulertu izan dugu gurasoek seme alabei egiten dien kontu bat  bezala. Baina zergatik ez alderantzizko transmisio bati erreparatu, etorkinen edo euskararik ez dakiten bergararren, seme alaba horiek  beraien gurasoei egingo diena? Eskola (tamalez, euskara  familia askotan, eskolako hizkuntza moduan ulertzen dela uste dut) eta familiaren arteko zubiak eraikitzeak,  jarrerak  eta  hizkuntza bizitzeko moduetan eragin dezake. Haurrak berak eraman dezake hizkuntza etxera eta gurasoen jarreretan eragin.

Gurasoek euskara jakin ez arren, bere seme-alabak  hizkuntzarekiko duen  jarreran eta harremanean ere  eragin dezakete.

Etxean erabaki dezakegu zein marrazki bizidun ikusi, zein irrati entzun, ze aldizkari erosi,  edo zein antzerki, kontzertu, pelikula  ikustera joan. Guzti hauek euskaraz izan daitezke, edo ez.

Gai honen inguruan, Jardun elkarteak aurten Bergarara ekarri duen Paula Kasaresek dauka diskurtso landua. Transmisioa,  batez ere euskara jakin ez dakiten gurasoen kasuan, bestelakoa izan daiteke; haurrak berak eraman dezake hizkuntza etxera eta jendarteko bestelako eragileek zubiak eraiki euskaraz, eskolaz gaindiko jardueretan, aisialdian, kirolean komunikabideetan… Hizkuntzaren transmisioaz baino hizkuntzaren sozializazioaz mintzo da Kasares

Bigarren haria

Guraso garenok ez al dugu gure seme alaben hezkuntza delegatu neurri handi batean?  Eta ez nabil edukiez, matematikaz edo aljebraz hitz egiten. Bestelako hezkuntzaz ari naiz. Gure seme-alabekin igarotzen dugun denbora gutxitu egin da, bizitzaren abiadura handitu eta bitarte honetan harremanak  aldatu dira. Autoritarismotik kolegismorako dagoen lerroan gure seme alabei transmititzen diegun baloreez jabetzen al gara? Eta honek suposatzen duenaz kontziente al gara?

Hezkuntza alternatiboez haratago badira Euskal Herrian ere hezkuntza sistemari alternatiba eskaini dieten proiektuak. Bizi toki iparraldean sortu den egitasmoak pentsatzeko gako asko eskaini ditzake.

Guraso moduan gure bizi ereduarekin, gure kontsumo ereduarekin, gure aisialdi ereduarekin ari gara transmititzen. Hizkuntza, izaera, nortasuna, herria…  baina nolakoak?

Hirugarren haria

Eta euskaraz jaio garen guraso euskaldun peto petook, inolakoa esfortzurik gabe etxean modu naturalean euskaraz bizi garen gurasook,  nola bizi ditugu hizkuntzak gure etxean? Gureak eta herrian entzun ditzakegun beste guztiez ari naiz. Euskara eta gaztelera guztion edo gehienon hizkuntzak dira. Gure izaeraren  parte dira eta onartu beharko ditugu.Bi hauen arteko harremanen orekan frustrazioak bizitzea tokatuko zaigu askotan gainera. Amelia Barquin unibertsitateko irakasleak oso modu argian irudikatu zuen frustrazio hori bere kinka blog gomendagarrian.

Nola bizi ditugu besteak? urdua, wolofera edo txinatarra! Guztiak entzun ditzakegu Bergaran. Nola bizi dute hau gure seme alabek? Hitz egiten al dugu beraiekin kultura eta identitate guzti hauek horren gertu izateak suposatzen duen aukeraz?

Ez beldurretik baizik eta errespetutik eta onarpenetik. Gu  euskaldunak gara, euskararen herrian bizi garenok halaxe gara! eta halaxe izan nahi dugu! Ados! Baina beste hizkuntza batzuekin harremanetan gaude.

Badakit Hizkuntzen ekologia kontzeptua konplexua izan daitekeela etxean haur txikiekin  hitz egiteko, baina zergatik ez hasi honetaz ere  hitz egiten? Zorionez bidaiatu gabe beste kultura batzuk ezagutzeko aukera eskaini digu horrenbeste kritikatu dugun globalizazioak.   Azalduko al diegu zer den Auzoko egitasmoa?  Noiz egingo dugu familien arteko auzoko bat? To, harria botata!

Eta nori luzatu kataia??  Irratiko lagun batetik etorri denez niregana,  irratiko saio batera botako dut nik ere kataia. Txibierroek uluka astintzen dituzte gai ezberdinak, umorez eta begirada feminista batetik. Zein harreman egon beharko litzake euskararen aldeko mugimendua eta feminismoaren artean?

Argazkia Andoni-Luciana

Larrañaga/Alfaro #13 “etorkinak”

Damianek botatako erronka onartu giñuan, azkenean, idazteko denbora luzeegia hartu eta Jarduneko lagunak urduritzea lortu badogu be.

Bergarako etorkinen inguruan galdetu gaittuzu. Hauen etorkizuna, gaur egungo egoera eta oinartekoak aipatu dittuzularik. Erronka zaila eta ekuazio konplexua.

Pertsona garen einean, norbanako bakoitza, gure baitan, mundu oso bat garela kontsideratu geinke, eta etorkinak ere, pertsona diren/garen einean, ez litzake zilegi errealitate bakar bat bezala ulertzea. Eta euskararekiko daukagun erlazioa ezta ere.

Ez da berdina emakume edo gizakume izatea. Ez da berdina 12 urterekin edo 64 urterekin etortzea. Ez da berdina ikastera edo lanera etortzea. Ez da berdina epe zehatz baterako edo epe mugagabe baterako etortzea. Ez da berdina borondatez edo behartua etortzea (arrazoi desberdinengatik, baina behartuta azken finean). Ez da berdina goi-ikasketak izatea edo ez. Ez da berdina erakunde publikoetako dirulaguntzak jasotzea edo etxe batean, 24 orduz, zaintza lanak egiten jardutea. Ez da berdina Bergaran “exotikotzat” hartzea, denon irri eta agurra jasoz, edo “inmigrantetzat” hartua izatea, ia ia ikustezin bihurtu arte.

Beraz, jatorriko eta hemengo egoera sozio-ekonomikoak bergarako herritar diren etorkinen errealitatean eragin haundia daukala esango geunke, eta nola ez, euskerarekiko daukaten erlazioan eta euskalduntze prozesuan.

Eta ezin da alde batera laga, jatorriko izaera linguistikoa.

Jatorriko herrialdearen hizkuntza zein dan kontutan hartzekoa da ekuazio zail honetan. Ez baita berdina urdu, wolof, frantsez, kitxua edo beste bat bada jatorriko hizkuntza, edo gaztelera hizkuntza ikasita etortzea.

Hemengo errealitateak be anitzak die, eta honen artian elebiduntasunarena dago. Egoera honek etorkinen aurrean hartzen dogun jarreran eragina daukalarik.

Zenbat aldiz egin dotzagu gazteleraz euskeraz ez dakien pertsona bati? Baldin eta gazteleraz badaki noski. Edo zenbatetan bukatu dogu euskeraz ikasten ari dan interlokutorearen esaldi bat, bere esaldi eraketa prozesua gure pazientzia baino luzeagoa izan danian?

Errudunak bilatzea ez da helburua. Ardurak berriz, oso banatuta darela da gure uste apala. Ikasi bihar dogunonak, euskeraz dakigunonak, instituzio publikoenak. Gizartearenak azken finean. Baina ez daigun ahaztu guztiok osatzen dogula gizarte hau, baita datozen urteetako gizartea, eta danon lana dala etorkizunerako nahi dogun gizarte eta herri eredua osatzia.

Aurrekarixak ez die onak. Etorkin asko izan dittugu Euskal Herrixan urteetan zihar, baina ez daukagu argi hauen aurrian izan dogun jarreria zuzenena izan dan. Egoera politikoa, inposaketak edo dana dalakua medio, gaur egungo errealitatea dan modukoa da eta erronkari heldu in bihar jako etorkizuna eraikitzeko.

Eremu mugatua daukan hizkuntza bateko herri txiki bat ga, eta mundua globalizatua da. Migrazioak jarraituko dau, hara ta hona. Mugak eroriko dira. Bitartean, hobe dogu datorrena bezo-zabalik hartzea, euskalduntze prozesu zabal, sendo eta erakargarri baten bidez indartuko bait dogu bizikidetza eta eraikiko dogu etorkizuneko gizarte euskalduna.

Eta etorkizunari helduz, Txapa Irratian Gurasoak izeneko irratsaioko komunikatzaile, lanbidez hezitzaile eta guraso ere baden Lander Juaristiri bidalikotzau hurrengo katebegixa idazteko gonbitea. Nola ikusten dozu gurasoen jarrera, dana dalakua dala beraien jatorria, haurren hazkuntza eta hezkuntzarekiko? Hizkuntzarekiko noski!

 

txapa_damian

Madinabeitia Olabarria #12 “Gamer kultura”

Ander Bolibarri testigua hartuz, jarraian duzue Damian Madinabeitia Olabarriaren hausnarketa interesgarria:

Lehenengo eta behin Ander, eskertzen dostat Game Erauntsian kontua aittatu izana. Aitzolek bere hitzetan aisian inguruko hausnarketa bat eitten jok, eta gero Euskara kulturariakin nahastian ohitturian inguruan galdetu hostan. Hire testuan kulturian eta aisian arteko hormia bota ziñuala pentsau jatan, eta bat najatok horrekin.

Katai hontako ixixa zati danetan behin eta berriz aittatzen jittuau kezka, egoera eta arazo berdiñak: gaztiak, kalia, aisia… Nun eitten jok kale Euskeriak? Edo nun kale euskal-hiztunak? Edo nun legiak, gizartiak… Eztok erreza. Eta eztok gutxiaurik be, sinplia!

Hori dala eta, hik botatako galderian hildotik hasiko juat erantzuna. “Zergatik da garrantzitsua bideojokoak eta Gamer kultura euskaraz bizitzea?”

Ba euskaldunoi, euskeria ahalik eta esparru gehixenetan erabilgarrixa izatia komeni jakulako. Eta hoixe litzakek erantzun motza.

Hori eitteko ordia, pare bat gauza ulertu bihar jittuau (beti be, nere iritzira). Euskeriai edozein esparrutan jarduteko aukeria emon nahi bajotzau, edozein esparru aintzat hartzia ezinbestekua dok. Eta teknologixa eta garapen berrixei zenbat eta azkarrago eta gogorrago obatu ezkerio, orduan eta hobeto (eta lehenago) sustartukoittuk gure euskal gizartian.

Gauza batzuk ondo eitten jittuau. Beste batzuk ordia, ez. Euskal hiztunon Interneteko presentzia: twitter, wikipedia, “.eus” proiektua, albistiak, blogak eta orohar webetako edukixa, harro egoteko modukua dok. Aittatutako danak, nahiko helburu serixodun ekintzak dittuk. Informatzia, ezagutzak zabaltzia, aldarrikapenak eittia; bestiak beste.

Pertsonok, gizartiak, etnia eta kultura baten parte gan danok ordia, garatu eta izan ahal izateko hori baino gehixau bihar juau. Eta euskaldunak ez gaittuk bestelakuak. Artiak, irudimenak, interaktibidadiak, sormenak osatzen eta osotzen gaittuek. Lehenau edo beranduau euskaldunok poesia, literaturia, zinia eta bereziki eskulturia, margolaritza eta musikia, geure ein jittuau. Izarren hautsa eztok horraittio huskerixia (kar kar).

Bideojokuek teknologixia itzel garatu juek azkenengo 30-40 urtetan, erraminttia besteik ez badok. Margolaritzak bere hastapenetan emoten jittuan baliabidietatik gaurdaino aldatu daben moduan, asmau leikien ixixa edozein gauza eitteko aukeria emoten joskuek bideojokuek gaur egun. Bideojokuek, beste artiak uztartzen jittuek (irudixa, musikia, literaturia…). Eta beste arte era gehixenetan ez bezela, ardatz eta oinarri bezela jaroiek elkar-eraittia, interaktibitatia. Beste artiak barik, bideojokua ez litzakek ezer. Eta bideojokuak berak beste artien izatia eta irautia bermatzen jok aldi-berian.

Gaur egun, hazi eta hazi besteik eitten ez daben mundua dok bideojokuena. Lehen mundua diñotsagunan pertsonen erdixak baino gehixauk erabiltzen jittuau, era batera edo bestera. Eta genero danok maila berdiñian (ez modu berdiñian, ordia: joku motak, testuingurua…). Gainera, naiz eta gazte-jentian ixixa %100ak erabiltzen dittuen, adin guztietara zabaldu dittuk.

Hau danagaittik, euskeriak alor hau oiñ kontutan hartu ez eta aurrerago bere eitxeko sekulako ahalegina ein biharrian, euskaraz bideojokuak bizi dittuan euskal komunitatia sortzeko autu, talde eta saiakera serixua dok Game Erauntsia. Jakin-min, ardura, profil eta diziplina ezberdinetako euskaldunek osatutako komunitatia. Euskeria inddartuko daben beste izarren hauts ale bat bederen.

Kasu honetan, bideojokuen mundu berrixan inguruan jardun juat, baina beste danerako be balio jok. Eta zer esanik ez beste leku, kultura, ohitturatako pertsonendako. Askotan alde batera geratu leizkek heurenai uko eiñ eta galtzeko arriskuan bilddurrez. Mundura zabaldu eta beti be euskerian bitxartez, kanpotik datorrenan ezagutza eta jakituria geure ein bihako giñukek. Hartara, elitzakek batan kulturian eta bestianan arteko aukeraketa bat izango, sinergixa hutsa baizik.

Kanpotik jaso geinken guzti horren inguruan oiñ urte batzuk Txapa Irratixan jardun juen “Kanpora Begira” saioko Luciana Alfaro eta Andoni Larrañagai luzatu nahiko najotsen katai honen hurrengo zatixa lotzeko arduria.

Zela ikusten dozue Bergarako etorkiñen etorkizuna? Honi dagokixonian, gaur egungo egoeria, oiñartekuak eta eiñ biharreko lanan inguruko gogoetaik banatuko ziñukie gurekin? Ze pentsatzen jan, Luciana? Animatze al haiz, Andoni? Jokatu puskat!

Ander-Bolibar

Bolibar#11 “eta kulturan?”

Aitzol Gandiagak egindako galderei erantzunez, hemen Ander Bolibarren iritzi artikulu interesgarria:

Gaztetasunari tiraka heldu da Aitzol aisialdira, gazte aisialditik tiraka bertako euskara praktika eta egoera soziolinguistikora. Euskarazko aisialdia eta kultura nahasten ditugula, kulturatik bota dit kataia: Kultura, euskara eta Bergara. Hiru erpin izateko bokazioz jaiotako zirkunferentzia.

Biraka kulturaren adieretan galdu aurretik, herrian dugun kultur atmosfera euskararen betaurrekoetatik begiratzera mugatuko naiz. Termometroa piztera, eta kanpo behatzailerik existitzen ez denez, termostatoa ukitzera.

Nolakoa da euskararen ahotik begiratuta herriko kultur eskaintza eta kontsumoa?

Gazi-gozoa. Edo hobe esanda, zaporez gozoa, baina ahula, hauskorra, gutxiagotua. Diglosia kasuan ezin loaldirik izan, irabazitako eremuak etengabe lehiatu eta borrokatu behar dira. Euskararen botilak zuloa du, etengabeko jarioa behar du.

Herria herritarrok egiten dugu, herri mugimendu eta udalaren kultur eskaintzaren analisi soziolinguistiko bat egitean euskara garaile aterako bada ere, bergarar gehienen kultur ohiturak erdaldunak dira. Kanpora jotzen dugu: Gasteizera zinemara, irrati formuletara kotxean, telebista kate erdaldunetara afalostetan, taberna euskaldunetako pantailek goizero erdaraz oihukatzera, bertakoa eta sasoikoa erdaraz bultzatzera, internet zabalera (Bi adibide: Bergara Facebook taldea, bergararrak twitterren) egunerokoan…

Euskarak eguna irabazi du. Hezkuntza eta lan mundua. Oraindik eremu informala, gaua du irabazteko. Hartu dezagun adibide bezala Erramu Zapatua; Goiz eta eguerdian taberna guztietan “euskal” musika entzungo dugu, gauean ordea, hegemonikoa gaztelera izango da. Bihurria behar du gure hizkuntzak, xaxatzailea, moldagarria, likidoa… Mundura zein hizkuntzatan zabalduko garen erabakitzen dugu egunero, eta euskara zaharra, formala eta geldoa denaren ideia apurtu behar dugu. Askotan guk sortzen dugu zama. Euskara abangoardia da, euskal kultura osasuntsu dago, interesgarri, eta hori komunikatzen jakin behar dugu.

Joselu Anayak San Martinetan, San Martzialetako Unsain Anaiak, Bideberriko Laket, Kartzela Zaharreko Gozategi… arnasguneak dira, baina ez dira nahiko, une berean Irala kalea gaztelaniaz dantzan dabil. Euskara folklorearekin lotzen den uneoro plaza irabazten dugu, baina kalea galdu.

Zein da udalak antolatu duen euskarazko azken rock kontzertua? Musika euskalduna ezin da genero bat izan, euskaratik pentsatu eta euskaraz abesten den musika zabal, anitz eta orotarikoa behar du izan. Horrela irabaziko dugu gaua. Egun osoko hizkuntza bilakatu.

Kontsumo ohituretatik, Bergarako kultur sorkuntzara.

Ez da adierazlerik garrantzitsuena, baina begi-kolpe azkar batean herriko musikagintzaren egoera ikusteko, hemen azken bi hamarkadetan Bergaran izan ditugun ingelesezko izena duten musika taldeen zerrenda: Fly shit, Hardflip, Dark Code, Mahaster River, Petrol Bombs, FBA, Rotten Teenagers, Turboshit, The Elebators, Black Sheeps, Frenopatics, Fragile rock, Cool Panic, Fucking What, Dog Bite, Exit, Olimpic Darts, The Street 77, Folsom Four, Lord Witch, Supercools, Nobox… gehienak euskaldunak, asko euskaltzaleak eta euskarazko letra ederrekin, baina izenburuak kaleko hizkeraren adierazle dira.

Musikalak euskaraz sortzen ditugu, baita euskaraz pentsaturiko arte lan pila ere.

Eta zinema? Imajina, euskarazko zinemaren historian mugarri den “Aupa Etxebeste!” Bergaran grabatu zuen Asier Altuna herrikideak. Herri gutxik dute Amama bezalako euskarazko film ederraren sortzaile bat, eta herri gutxik ez dute zinema aretorik. Zinemarik gabeko herririk ez dago zineman, ezta hizkuntzarik gabeko kulturarik ere ez.

Egoerak harritu edo larritu beharrean, euskarazko kulturaren aldeko ekintzetara pasa behar gara. Zabalotegiko antzerkietara joan, Kartzela Zaharrera ezagutzen ez ditugun musika taldeak ikustera, Xaxau konpartsan parte hartu, herriko irrati libre euskaldunarekin bazkaldu, Kopla barik bertso eskola hauspotu, ipuin kontalariez gozatu, bergarosfera sare sozialetan partekatu, euskaraz irakurri, idatzi, abestu, Maitasun gutunen lehiaketan parte hartu, musikalez gozatu, euskarazko egunkaria duten tabernetan hartu kafea, ondo pasatu eta ondo pasatzen duzula komunikatu, zabaldu…

Garrantzitsuena, gure ingurukoak euskarazko kultur ohiturekin kutsatzea da; antzerkietara batera joan, film bat oparitu, liburuak utzi, musika entzunarazi… Gora Tttun Ttun Brigade!

Funtsean erronka euskararen mundua, munduaren euskara bilakatzeko errekaren zabalgune beharra da. Hezkuntza eta lan tresna izateaz gain, aisialdi edo bizi tresna izatera. Horretan lanean fin diharduten hamaika proiektu ditugu gertu, bertako batean, Gameerauntsia proiektuan dihardu Damian Madinabeitia bergararrak, eta berari nire galdera: Zergatik da garrantzitsua bideojokoak eta Gamer kultura euskaraz bizitzea?

Aitzol

Gandiaga#10″gazteria eta euskara”

Idoia Larrañaga De La Presak pasatako testigua hartuz, jarraian duzue Aitzol Gandiagak gazteen eta euskararen inguruan idatzitako iritzi artikulua.

Euskararen inguruan kezkaz hitz egiten den aldiro irteten da hizkuntzaren erabilera makurra eta nola ez, batez ere gazteon euskara erabilera exkaxa.

Ume izateari laga eta “adinez nagusi” izan arteko tartea omen da gazte izatea. Gauza jakina da gaztarora heltzerako gehientsuenak lagunartean gaztelera erabiltzera pasata daudela jada, Anartz-ek esan bezala faktore ezberdin askoren ondorio izan daiteke hori. Ume izatetik gazte izaterako salto horretan euskara erabiltzera itzultzea zaila izan daiteke, era kontziente batean egin beharreko zerbait da eta askotan zure buruarekiko edota inguruarekiko burugogorra behar da izan. Seguru nago euskaltzale askok salto hori ezin eman eta lagunarte erdaldun batean jarraitzen dutela.

Burugogorra esan dut bai, lagunartea aisialdiari oso lotuta aurkitzen da eta gaur egungo gazteon aisialdi kontsumoa ez baita oso euskalduna; Prentsa gehiena, taberna gehienetako musika, kirol espektakuluak…

Gazteak ez gara gazte jaio izan eta adinez nagusi izatera ere pasako gara. Askotan euskararen erabileraren inguruko ardura dagoenean gazteei begira pasatzeko ohitura daukagu, baina gazteok ume izatearen eraginpean bizi gara eta adinez nagusi izango garen begiradekin.

Bergarako gazteon ia %100 gara euskaraz hitz egiteko kapaz eta erdiak ere ez gara lagunartean hala egiten dugunok, badaukagu kezkatzeko nahikoa arrazoi baina egia esan ez daukat formula magikorik Idoia, gustatuko litzaidake! Euskaren alde dagoen jende hori euskararen alde egitera pasatzen badugu seguru bide onean joango garela.

Zorionez bada gai honekiko kezka azaldu eta herrian gazteria euskaldun baten alde lanean hari den koadrilatxo bat, euskara hutsean egiten den gazte asanblada eta gazte antolakunde bat, euskara elkarteak dinamizatzen duen gaztelekua, euskaraz aritzen diren kirolariak… Gai honetan gazteok izan behar dugu gazteriarengan eragingo dugunak eta gure gustuko eremuetan eragitea da duda gabe klabeetako bat.

Heldu, ume zein gazte izan kultura guztiok daukagu gustuko eremu eta gizarteko aldarrikapen askotan eragiteko tresna ere bada. Nola eragin dezake kulturak hizkuntza batean? Euskara kulturarekin nahasteko ohitura du jende askok, ona al da hori?… ziur nago kultura munduan dabilen Ander Bolibar-ek badaukala zer esanik!

Argazkia Idoia

Larrañaga de la Presa#9″auzoko”

Kristina Elkorori erantzunez, jarraian duzue Idoia Larrañaga de la Presak idatzitako iritzi artikulua.

Udako oporraldixan ostian hartu dot nik Kristinak luzatutako galderei erantzuteko tartia, ia modu argi eta motzian erantzutia lortzen doten.

Auzoko Euskal Herriko herri batzutan martxan dagon egitasmua da, eta bere helburu nagusixak etorkinei euskera praktikua irakatsi eta kulturia transmititzia die, hau dana elkar ezagutza eta integrazinuakin lotuz. Hiru taldetan elkartzen ga: osintxun talde bat, eta bergaran bi: zabala eta emakumeona; eta hiruretan bertan jaiotakuak eta etorritxakuak nahasten ga bakoitzak bere ekarpenak itxeko asmoz.

Etorkinek integrazinorako herramintxa nagusi bezela ikusten dabe euskeria, eta Auzokora gerturatzen dienak behintzat oso jarrera positibua dauke euskeriakiko; nahiz ta oso zaila itxen jakuen, hor jarraitzen dabe saiatzen.

Hala ta be, onartu bihar dot ez gala talde haundixak elkartzen, garbi dago etorkinen portzentai txiki bat dagola euskeria ikasteko saiakeran. Eta horren erantzule nagusixak gu geu gala esatera ausartzen naiz, etorkinak diala konturatu eta lehenengo hitza euskeraz in biharrian orokorrian gazteleraz zuzentzen ga eurengana, eta jarrera honek ez dosku/dotse ezertan laguntzen.

Nik uste ikasteko gogua piztu bihar dogula eta hortarako gu hasi bihar ga gure egunerokotasunian euskera hutsian bizitzen, eredu izanda lortuko dogulako etorkinak be gurera gerturatzia. Ez dakitena da hortarako prest garen, gaztien artian gero eta gutxiau entzuten da euskeria, helduen artian be bai eta Anartzek komentau zeban bezela, umiak be hasi die erderaz berbetan. Euskerian balixuaz konturau eta aldatzeko momentua dala uste dot eta zorionez ez naiz bakarra. Aitzol ibili da beste batzukin batera gaztien artian euskeria bultzatu nahixan eta berai zuzentzen dotsat nere galderak: Euskeriak badauka etorkizunik gaur egunian? Ze aldatu biharko ginuke? Ze iritzi, argumentu,… jaso zinuzen zuen saiotan?

Orrialde osoko argazki-inprimaketak

Elkoro#8″euskara lan munduan”

Ion Unamunok pasatako lekukoa hartu eta Kristina Elkorok Kataiari segida eman dio euskara lan munduan nola ikusten duen azalduz. Eta artikuluaren amaieran nori pasako dio lekukoa?

Jarraian Krisitina Elkororen hausnarketa eta iritzia.

Kirol mundutik datorkit oraingoan lekukoa. Ion Unamunok, Kirol munduan euskarak duen presentziari buruzko hausnarketa egin eta lan mundura bideratu du bere begirada.
Ikasketak amaitu eta lan munduan murgiltzen hasi nintzenean, euskaldun gehienok bezala, Euskara lagun arteko eta etxeko hizkuntza zela nuen buruan. Euskaraz lan egiteko aukera irudikatu ere ez nuela egiten esango nuke.
Elay-n lanean hasi eta berehala izan nuen Euskalduntze Planaren berri, konturatu orduko neu ere planean murgilduta nengoen.
25 urte pasa dira Elayn Euskalduntze plana martxan jarri zenetik. Bide luze honetan zailtasunak izan diren arren, une oso pozgarriak ere izan ditugu. Euskaraz lan egiten ari ginela konturatu, plana itxi eta ospatu genuen egun hura aipatuko nuke bereziki.
Euskalduntze Planak iraun duen 23 urte hauetan etapa ezberdinak bizi izan ditugu. Etapa bakoitzean erronka eta zeregin ezberdinak eta nola ez, gora behera, zailtasun eta oztopoak ere.
Lehen fase batean, langileok euskalduntzea eta alfabetatzea izan genuen helburu. Urte horietan jende multzo handi batek euskarazko klaseak jaso zituen. Urte hauetan, pertsona askok erakutsi zuten inplikazioa nabarmenduko nuke , ez zen makala izan egin zuten esfortsu eta sakrifizioa.
Bigarren fase batean, eguneroko lanak euskaraz egin ahal izateko beharrezko baliabideak aztertu, sortu eta garatu genituen: Makinetako errotulazioa, formatu ezberdinak, lan kontratuak, programa informatikoak…. Fase honetan lan asko egin zen, batez ere itzulpen lana. Administraziotik ere oztopoak ez ziren gutxi izan. Adibide modura, 16 urte pasa dira RED sistema euskaratzea eskatu genuenetik eta oraindik ere ezinezkoa zaigu lan hori euskaraz egitea.
Erabaki garaia ere izan zen hau. Planak aurrera egin eta atzerapausurik ez izateko, erabaki garrantzitsu eta ausartak hartu behar izan zituen Enpresak.
Bigarren etapa honen amaieran, langile gehienok euskaraz hitz egiteko gaitasuna genuen, horrez gain, baliabide gehienak ere bagenituen arren, zeregin asko amaitu gabe zeuden eta erabaki eta prozedurak ez zeuden erakundeko pertsonengan guztiz errotuta.
Horrela, hirugarren etapa batean sartu ginen non, zereginen jarraipena egin eta gai berriei aurre egitea zen helburu eta horretarako Euskara Batzorde Iraunkorra sortu genuen.
Planaren garapena ziurtatzeko, urteetan zehar, prozedura ezberdinak zehaztu genituen. Prozedura horiek gure Kalitate/Ingurumen/Prebentzio sisteman txertatu eta auditoria bidez betetze mailaren jarraipena egiten hasi ginen. Denbora aurrera zihoan heinean, euskarak geroz eta dedikazio berezi gutxiago behar zuela ohartu ginen. Orokorrean, naturaltasunez betetzen ziren prozedurak eta horrelako egun batean, dagoeneko ELAYn Euskaraz lan egiten genuela ohartu ginen.
Nik uste Elay osatzen dugun pertsona gehienok oso pozik eta arro gaudela. Pozik, gure hizkuntza naturalean bizi ahal izateko urrats handi bat eman dugulako. Arro, kolektibo guztiak erronka honekin bat egin dugulako eta noski, lortu dugulako.
Hizkuntza bat, hitz egiteko herramintta bat baino zerbait gehiago dela esango nuke, herri baten izaera eta ohituren erakusle ere bada. Zentsu horretan, euskaldunontzako lan mundua euskaratzea oso garrantzitsu den bezala, Euskal Herrira datozkigun etorkinei gure izaera erakusteko herramintta ezin hobeta dela iruditzen zait Euskara, munduan migrazio mugimendu handiak ematen ari diren garai hauetan bereziki.
Hortan ari da Auzoko egitasmoa, jatorri ezberdinetako herritarren artean, kohesio eta komunikazio hizkuntza euskara izatea du bere erronka. Gehienontzako mundu ezezaguna den honetan, Idoia Larrañaga laguna dugu buru belarri lanean.
Idoia, kontatuko al diguzu, egitasmo honen nondik norakoak? Nola lan egiten du Auzokok? Nola ikusten dute gure hizkuntza etorkinek? Zergatik ikasi nahi dute euskara? Zeintzu zailtasun dituzte ikasteko? Nabaritzen da euskararen presentzia etorkinen artean?….